Recykling Telefonów

Jedni rodzice stanowczo uważają, że małym dzieciom nie powinno dawać się telefonów komórkowych, inni z kolei uparcie twierdzą, że jest to doskonały sposób na bycie w kontakcie ze swoją pociechą. W świecie, w którym większość rodziców pracuje, a już pierwszoklasiści muszą chadzać do szkoły z kluczem na szyi takie rozwiązanie może nie być wcale tak nierozsądne jak się wielu osobom wydaje. Ważne jest jednak to, by wybrać dla malucha właściwą ofertę oraz telefon, który nie będzie zbyt skomplikowany w obsłudze. Jeśli chcemy kupić dziecku telefon powinniśmy wybrać się do salonu sieci, z której sami korzystamy. Może okazać się, iż uda nam się zdobyć dla dziecka numer, który powiążemy ze swoim i dzięki temu nasz maluch będzie mógł zawsze do nas zadzwonić. Nie będzie w tym przeszkadzał nawet fakt, że jego konto jest zupełnie puste, co dla wielu rodziców jest bardzo ważne. Dzieci mają bowiem tendencję do wydawania doładowany telefon na kolorowe tapety, wiadomości specjalne czy różne dziwne usługi. Tylko nieliczne maluchy są na tyle rozsądne, że powstrzymają się od korzystania z takich opcji, z tego też względu abonament stanowczo nie wchodzi tutaj w grę. Jeśli chodzi z kolei o nastolatki, to dla większości z nich posiadanie telefonu komórkowego jest niemalże kwestią życia i śmierci, a zważywszy na to, że w dzisiejszych czasach praktycznie wszystkie dzieci mają telefony, nie ma sensu stawiać oporu. Powinniśmy jednak jasno ustalić, jaką kwotę będziemy w stanie przeznaczać na telefon każdego miesiąca, tak aby dziecko znało reguły. Jeśli zakupimy nastolatkowi abonament możemy mieć znaczne trudności z kontrolowaniem jego wydatków, jeśli z kolei zdecydujemy się na kartę, będzie to zadanie o wiele łatwiejsze. Z tego względu większość rodziców nie waha się zbyt długo i decyduje się na pewniejsze rozwiązanie, jakim jest właśnie telefon na kartę. Jeśli chodzi z kolei o sam aparat to dobrym pomysłem może okazać się pozostawienie dziecku wolnej ręki, w końcu to ono będzie korzystało z tego sprzętu.

Kiedy spytalibyśmy kilka osób o to, jaka jest największa zaleta tak szybkiego rozwoju telefonii komórkowej, na pewno bardzo wiele osób odpowiedziałoby, że jest to właśnie możliwość bardzo szybkiej komunikacji z osobami z całego kraju, a nawet świata. Nie ulega wątpliwości, iż ta zaleta telefonii sprawiał, iż stała się ona tak popularna i wręcz niezbędna do życia. Dzięki telefonowi każdy student może bardzo szybko skontaktować się z rodzicami, nie tylko po to, by poprosić o pieniądze, ale również, by po prostu opowiedzieć o tym, jak minął dzień. Możliwość wykupienia różnego rodzaju pakietów sprawia, że rozmowy są bardzo tanie lub też całkowicie darmowe, co oczywiście nastraja do bardzo długich rozmów. Poza tym warto wspomnieć o tym, iż nawet jeśli nie mamy do dyspozycji żadnych interesujących pakietów to i tak ceny rozmów są w dzisiejszych czasach tak niskie, iż każdy może pozwolić sobie na ten niewątpliwy luksus. Możliwość szybkiej komunikacji jest bardzo ważna również w przypadku firm, kiedy to nieustannie trzeba kontaktować się z klientami i dostawcami. Możliwość wykonywania rozmów telefonicznych sprawia, iż zarządzanie mniejszą czy większą firmą jest o wiele sprawniejsze. Poza tym posiadanie sieci telefonicznej wewnątrz firmy może okazać się bardzo ekonomiczne, z racji tego, iż wszystkie działy będą mogły komunikować się ze sobą nie tylko sprawnie i szybko, ale również tanio. Na telefonach korzystają na pewno także mniejsze, nawet te jednoosobowe firmy. Telefon na pewno pozwoli nam na umówienie wizyty u kosmetyczki czy fryzjerki, dzięki niemu będziemy mogli zarezerwować sobie miejsce w hotelu czy też dowiedzieć się wielu wiadomości bez wychodzenia z domu. Wreszcie, dzięki telefonom możemy utrzymywać kontakt z rodziną, którą do tej pory rzadko widywaliśmy ze względu na duże odległości. Wprawdzie rozmowa telefoniczna nie może zastąpić spotkań na żywo, niemniej jednak jeśli te drugie są trudne do zrealizowania bądź wręcz niemożliwe to telefon zdaje się być jedynym sposobem na podtrzymanie kontaktu.

Telefonia satelitarna III

Globalstar, tak jak Iridium dostał od Federalnej Komisji Łączności USA koncesję na użytkowanie pasma częstotliwości na początku 1995 r. Od tego czasu negocjuje z innymi państwami możliwość używania tego pasma na ich terenie.

Pierwsze satelity wystrzelił w 1998 r., przedtem jednak odbyła się cała seria nieudanych startów. Największe straty finansowe i opóźnienia spowodował nieudany start rakiety Zenit 2, podczas którego utracono 12 satelitów. Budowę konstelacji zakończono 8 lutego 2000 r., składa się z 48 głównych i 4 zapasowych satelitów.

W 2007 r. firma odkryła, że degradacja wzmacniaczy anten pasma S postępuje z większą niż przewidywano szybkością. Obawiano się awarii wszystkich satelitów na orbicie do 2008 r. Analitycy spekulowali że powodem usterki może być promieniowanie jonizujące napotykane przez satelity podczas przechodzenia przez anomalię południowoatlantycką. Globstar wystrzelił 8 zapasowych, które mają przejąć obowiązki dotychczasowych.

Przedsiębiorstwo wykorzystuje dwa standardy telekomunikacyjne – Qualcom CDMA i GSM. Ponieważ nie wszystkie bramki dostępowe pracują w obu systemach, występują luki w działaniu systemu GSM, szczególnie w rejonie wschodniej Azji i Karaibów.

ACeS (Asia Cellulare Satelite) jest azjatyckim przedsiębiorstwem telefonii satelitarnej. Wykorzystuje sztucznego satelitę krążącego po orbicie geostacjonarnej (na wysokości 35 786 km nad równikiem), który pozwala na jednoczesną obsługę 11 000 rozmów. Jego wadą jest mniejszy od pozostałych systemów zasięg, obejmujący jedynie Azję.

Od 2006 r. ACeS współpracuje z Inmarsatem, dzięki temu posiada dostęp do większej ilości satelitów komunikacyjnych. Zmodyfikowana wersja telefonu ma umożliwiać dostęp do obu systemów.

W 2001 r. firma wprowadziła model R190 oparty na serii GH688, który przez długi czas był najmniejszym na rynku telefonem satelitarnym, można do niego dodać aparat do śledzenia towarów oraz urządzenia do komercyjnej radiofonii.

Przedsiębiorstwo Orbcomm  z siedzibą w Dulles w Wirginii, dysponuje siecią do przesyłu satelitarnego, obejmujące zasięgiem cała ziemię. Dane przesyłane są w formie tekstowej i służą głównie śledzenie kontenerów, położenia maszyn i przesyłania pomiarów zbieranych automatycznie. Do przesyłania używa pasma VHF 137 MHz i 150 MHz, system opiera się na 30 małych (45 kg wagi) satelitów okrążających Ziemię na wysokości 800 km.

Telefonia satelitarna II

Ważnym momentem w rozwoju telefonii satelitarnej było wykorzystanie satelitów obiegających ziemię na znacznie niższych wysokościach. Jest to niska orbita okołoziemska (LEO) przebiegająca między powierzchnią Ziemi a Pasami Van Allena, to znaczy na wysokości od 200 do 2000 km nad Ziemią i średnia orbita okołoziemska (MEO) pomiędzy 3000 a 30 000 km (ponad nią znajduje się orbita geostacjonarna).

Zmniejszenie wysokości pozwoliło na równoczesne obniżenie mocy urządzeń nadawczych i odbiorczych (zmniejszyły się telefony satelitarne).

Telefony posiadają własne międzynarodowe numery kierunkowe lub ich numery są zintegrowane z narodowymi numerami telefonicznymi jak Globalstar.

Telefonia Thuraya jest regionalnym operatorem obejmująca swoim zasięgiem większą część Europy, Bliski Wschód, Afrykę Północną, Środkową i Wschodnią, Azję i Australię. Siedziba znajduje się w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Największym udziałowcem jest firma Etisalat, w Polsce dystrybucja odbywa się za pośrednictwem MARSAT i Ts2 Technologii Satelitarnych.

Posiada komunikację głosową, funkcję wysyłania faksów i dostępu do internetu w dowolnym miejscu w zasięgu sieci (na pustyni, morzu, wysoko w górach), transmisję danych GMPRS, usługę call back (oddzwanianie), oczekiwanie, nieodebrane połączenia, pocztę głosową, WAP, szybki przesył danych poprzez terminal mniejszy od laptopa, sprawdzanie pozycji GPS dla wszystkich mikrotelefonów i wiele innych.

Globalstar to 40 satelitów łącznościowych należących do Thermo Capital Partners i Globalstar LP. Krążą po niskich orbitach okołoziemskich tworząc system przekazu rozmów telefonicznych i wąskopasmowej transmisji danych. Działa podobnie do Irydium, z tym że obejmuje obszar kuli ziemskiej w zakresie 70˚ szerokości geograficznej, z wyjątkiem północnej Grenlandii, wysp północnej Kanady i Spitsbergenu (które obejmuje Iridium).

Satelity przekazują nawiązane rozmowy i dane, z ogólnodostępną siecią telefoniczną łączą się za pomocą bramek dostępowych. Użytkownicy posiadają przypisany numer telefoniczny w systemie numeracji Ameryki Północnej lub kraju, w którym znajduje się bramka dostępu. Ponieważ satelity nie przekazują sygnałów pomiędzy sobą, dlatego aby się połączyć, musi znajdować się w zasięgu bramek dostępu obu stron połączenia

Telefonia satelitarna I

Do przesyłania danych w obu kierunkach wykorzystywane są sztuczne satelity naszej planety. Łączność pomiędzy telefonem a satelitą przebiega drogą radiową, dlatego połączenie może być nawiązane na terenie nie obsługiwanym przez zasięg sieci komórkowej. Satelita przekazuje dane do stacji naziemnych skąd są wysyłane do sieci telefonicznych.

W ten sposób używano satelitów już pod koniec lat 70-tych XX w. Urządzenia do prowadzenia rozmów były duże i nieporęczne, aby je transportować potrzebny był samochód, dopiero w 1982 r. Inmarsat (International Maritime Satellite) zbudowała i udostępniła system przenośnych urządzeń nadawczo-odbiorczych (wówczas stosowanych głównie w komunikacji morskiej).

W latach 80-tych XX w. telefonii satelitarnej używano na terenie Kanady, była bardzo pomocna na ogromnych, prawie bezludnych obszarach. Dodatkową zaletą systemu jest, że nie potrzebuje rozbudowanej infrastruktury naziemnej. Równocześnie, analogiczny system zaczęto wykorzystywać w USA, używając w tym celu satelitów okołoziemskich na orbicie geostacjonarnej.

Kolejnym krokiem była rozwijany przez międzynarodową firmę telekomunikacyjną Motorola, system komunikacyjny Iridium. Jest to system 66 sztucznych satelitów telekomunikacyjnych, rozmieszczonych na 6 orbitach okołoziemskich na wysokości 780 km. Logo przedstawia układ Wielkiego Wozu, najjaśniejszy gwiazdozbiór Wielkiej Niedźwiedzicy. System umożliwiał komunikację głosową i przesyłanie danych na obszarze całego świata za pomocą przenośnych telefonów.

Iridium zaczął działać w listopadzie 1998 r., ale już rok później musiał ogłosić bankructwo. Przedsięwzięcie okazało się zbyt kosztowne, a urządzenia pomimo znacznych ulepszeń nadal niezbyt wygodne. Od 2001 r. firma Iridium Satellite LLC należąca do rządu USA wznowiła działalność satelitów. W Polsce dystrybucją i wynajmowaniem zajmują się firmy TS2 Technologie Satelitarne, MARSAT, NAVSIM Polska.

Model Iridium 9555 ma już rozmiary i wagę zwykłego aparatu komórkowego.

Obecnie system jest połączony z sieciami naziemnymi poprzez 250 stacji naziemnych i dwóch stacji kontroli. W ramach unowocześnienia, planuje się stworzyć jeszcze 15 stacji, każda z dwoma antenami komunikacyjnymi na paśmie 20-30 GHz. Pierwsza ma utrzymywać kontakt z bieżącym satelitom, druga z nadchodzącym.